Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Εκτός δημόσιου διαλόγου ο Αχελώος .

Το υπουργείο Υποδομών αποφάσισε να προχωρήσει, στις 9 Αυγούστου στη δημοπράτηση του έργου: “Επείγοντα μέτρα υποστήριξης της σήραγγας εκτροπής Αχελώου προς Θεσσαλία” K.E. 2030 προϋπολογισμού 14.500.000,00.

Πρόκειται για ένα έργο που ως στόχο έχει να μην καταρρεύσει η σήραγγα της εκτροπής μετά τη διακοπή των εργασιών λόγω του «κόκκινου φωτός» που άναψε το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Το συγκεκριμένο έργο δεν αφορά τον πυρήνα του έργου που παραμένει στον αέρα, για λόγους που συνδέονται με τις δικαστικές προεκτάσεις, την ασαφή πολιτική βούληση προώθησής του και βέβαια την έλλειψη πόρων.
Επί της ουσίας, δημόσια συζήτηση για το έργο δε γίνεται, εδώ και πολλούς μήνες. Δεν υπάρχει εμφανής διάθεση υπεράσπισής του, με την επίκληση έστω, ιστορικών προηγουμένων, όπως οι υπόλοιπες εκτροπές που έχουν ήδη γίνει στη χώρα μας. Το έχουμε ξαναγράψει: Οι μισοί σχεδόν, ποταμοί της Στερεάς Ελλάδας έχουν ήδη εκτραπεί, για την ύδρευση του λεκανοπεδίου των Αθηνών. Αλήθεια, αυτό γιατί δεν μπαίνει στη δημόσια συζήτηση;
Πρώτα, χρησιμοποιήθηκαν τα νερά της Υλίκης από τη Βοιωτία η οποία έμεινε η μισή. Όταν είδαν πως δεν φτάνουν αυτά, πήραν και τα νερά του Μόρνου, που βρίσκεται στη Φωκίδα. Όταν και τα νερά του Μόρνου αποδείχθηκαν λίγα για να ξεδιψάσουν το λεκανοπέδιο, προχώρησαν στην εκτροπή του Εύηνου ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση άνω των 200 χιλιομέτρων από την Αθήνα, κοντά στην Ναύπακτο, επίσης, στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας.
Για τις συγκεκριμένες εκτροπές, οι οικολογικές οργανώσεις δεν έδειξαν ανάλογη ευαισθησία. Γιατί; Μήπως, εκεί δεν υπήρχε ευαίσθητο οικοσύστημα; Αντίθετα, για τη μερική εκτροπή του άνω ρου του Αχελώου, στη Θεσσαλία από την οποία μάλιστα, πηγάζει για να καταλήξει, η ευαισθησία για ζητήματα περιβαλλοντικού κυρίως περιεχομένου, που τίθενται, (υπαρκτά ή μη, πρόκειται για άλλο θέμα), περισσεύει.
Εδώ υπάρχει ένα ζήτημα… Δεν νοείται καλή και κακή εκτροπή ανάλογα με τα συμφέροντα. Δεν μπορεί η εκτροπή του Μεγδοβίτη να είναι καλή και να βραβεύεται η λίμνη Πλαστήρα ως ο πιο φιλικός στο περιβάλλον προορισμός και η μερική εκτροπή του Αχελώου να είναι κακή. Δεν μπορεί η εκτροπή του Εύηνου που αφορά την Αθήνα να είναι καλή κι αυτή του Αχελώου για τη Θεσσαλία, κακή.
Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα στη λογική και στην επιχειρηματολογία που θα πρέπει να καλυφθεί, αν πραγματικά θέλουμε μία νέα αρχή, όχι μόνο για το συγκεκριμένο έργο, αλλά και για την ίδια τη ελληνική πολιτεία.

Η ΕΡΕΥΝΑ .
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: