Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Πολύ συζήτηση για το τίποτα τελικά με τον Καλλικράτη .

Κάτι (δεν) γίνεται με τον Καλλικράτη .
Κάθε αρχή και δύσκολη, λένε, αλλά για ο Καλλικράτης μετράει ήδη δύο μήνες, χωρίς να έχει μπει, αυτό που απλοϊκά προσδιορίζεται «μια σειρά» στους περισσότερους δήμους.
Δεν είναι μόνο οι νέες δημοτικές αρχές που αναζητούν το δικό τους βηματισμό στους νέους διευρυμένους δήμους. Δεν είναι που παλινωδούν μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, λόγω των υπέρογκων χρεών που τους άφησαν… προίκα οι προκάτοχοί τους, είναι και η εντύπωση που τείνει να παγιωθεί στους πολίτες ότι «πολύ συζήτηση για το τίποτα τελικά με τον Καλλικράτη».
Όλα αυτά αποδεικνύουν το προφανές… Την έλλειψη αξιόπιστων δεδομένων, μελετών, επιχειρησιακής συγκρότησης για τη μετάβαση στο νέο σχήμα της αυτοδιοίκησης. Η επίσπευσή του μπορεί να καταλήξει απλά στην εκτόνωση της φόρτισης της κοινωνίας από την κρίση, με την ψευδαίσθηση ότι «κάτι γίνεται».
Μόνο αυτό το «κάτι» γίνεται στη θεωρία και όχι στην πράξη που είναι και το ζητούμενο.
Και το χειρότερο! Μια πιθανή αποτυχία του ενδέχεται να απογοητεύσει και τελικά να «βάλει ταφόπλακα» στον ίδιο τον Καλλικράτη προβλήθηκε ως βασική συνιστώσα της δημοκρατικής διοικητικής ανασυγκρότησης που έχει ανάγκη η χώρα. Γιατί, ο Καλλικράτης μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη σε ευρύτερες ανατροπές που απαιτούνται για την επανεκκίνηση της χώρας (αποκέντρωση, άμεση δημοκρατία, δημοκρατικός αναπτυξιακός προγραμματισμός κλπ).
Δυστυχώς, για μία ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι μία πολύ σοβαρή υπόθεση, όπως είναι η διοικητική αναδιοργάνωση, αφήνεται στην τύχη της με τις νέες δημοτικές αρχές να επωμίζονται το βάρος της έγκαιρης υλοποίησής της. Ένα βάρος που μοιάζει ασήκωτο για τις αδύνατες πλάτες τους...
Η ΕΡΕΥΝΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: